24 Saatim

06:00 Günaydın yeni gün, günaydın sigaram.
Sabah sigarasını içmeden afyonum patlamıyor. Sigaradan sonra duş ve traş faslı var. 06:20 de bir gün önceden oğlumla kararlaştırılan kahvaltı hazırlığına başlarım. 06:40-07:00 arası oğlumu uyandırma mücadelesi :). 07:30 Oğlumun servisi kapıya gelir. Onu gönderince bir sigara molası, sonra kızımın kahvaltısının hazırlığına geçerim. 07:40-08:00 kızımı uyandırma mücadelesi başlar. 08:25 te Kızımı gönderirim. Onun okulu eve 200 metre mesafede olduğu için daha rahat. Sabah bulaşıkları, odaların ve yatakların toplanması, genel temizlik ve etrafı toplama, kedimiz Köpük'ün mamasını suyunu değiştirme, tuvaletini temizleme faslından sonra 09:00-09:30 arası işyerimde olurum. İşyerim evimin hemen yanındaki bina :) Yürüyerek 1 dakika arabayla 2 dakika sürüyor. Haftasonları arabayı apartmanın önünde bıraktığımda mecburen arabayla gidiyorum ve daha uzun sürüyor yol. İşyerinin genel kontrolü, hasta hayvanların ilaçlarının mamalarının verilmesi vs den sonra kahve- sigara molası. Daha sonra maillere bakma, face te gezinme bloğu kontrol etme ve varsa yazılacak yazı onu yazma faslından sonra randevulu hastalarla görüşmelerim olur. Öğle arası yemek ve varsa dışarıdaki işler halledilir.

Boş vakitlerde gazete, dergi, kitap ve internetle doldurulur. Yani hiç boş vaktim yok desem yeridir. Bazı insanlar görürüm, işyerinde otururken boş boş camdan dışarıyı seyrederler. Benim böyle bir lüksüm hiç olmadı. Mutlaka yapacak bir şeyler bulurum. Akşam dış hastaya gideceksem 17:30 da işyerinden çıkarım. Dış hastaya gitmeyeceksem 18:00 de ayrılırım klinikten. Market, manav, kasap faslından sonra bir gün önceden kafamda hazırladığım menü için eve geçerim. Benden bayanlara bir tavsiye: eğer yapmayı düşündüğünüz yemeklerin listesini buzdolabının kapağına liste halinde asarsanız çok kolaylık oluyor. Ben kahvaltılık menüsü ve akşam yemeği menüsü olarak iki ayrı liste yaptım ve yarın ne pişireyim derdi olmuyor. Listeden hemen seçiyorum bir gün öncesinden. Çocuklar sebze yemeklerini pek sevmediği için benim de işime geliyor kolay ve lezzetli yemekler. Henüz ev hanımlığının başlarındayım ama 3 ayda bir kez yemeğin altını yaktım sadece. Onda da bir taraftan ütü yapıyordum bir taraftan yemek yapıyordum çocuklarında yatma hazırlığı başlamıştı. Yemeği ocakta unutmuşum :). En geç 19:00 da yemek hazır oluyor. Yemekten sonra hep beraber sohbet ve televizyon faslımız oluyor. Yemekten hemen sonra içtiğim çay benim adeta benzinim. O çayı içmezsem yerimden kalkacak halim kalmıyor. O yüzden hemen çayımı demler, içerim. Saat 20:00 de çocuklar ikinci kez ders etüdüne giriyorlar :) Her seferinde homurdansalar da kurtuluşlarının olmadığını biliyorlar. Onlar ders çalışırken ben sofrayı toplayıp bulaşıkları hallediyorum. Meyvelerini, abur cuburlarını ve sıcak çikolatalarını hazırlarım. 21:00 - 21:30 arası hazırladıklarımı yeriz ve sohbet ederiz. Eğer sevdikleri bir proğram varsa televizyon izlerler. İzlemek istedikleri bir şey yoksa onlar laptoplarını alır internete girerler, kumanda da bana kalır. 21:30 da yatma hazırlığına başlanır ama 22:00 de yataklarına zor girerler. İkisininde yıllardır sürdürdüğü gzüel bir alışkanlığı var. Her gece kitap okurlar. 20-30 dakika kitap faslından sonra oğlum çoğunlukla kitap elinde uyur kalır, kızım ise uykuya geçeceğinde beni çağırır. Üzerini örterim, iyi geceler öpücüğünü veririm ve ışığını kapatırım. Tamaen kendime ayırdığım saat gelmiştir artık. İnternette yapılacak işlerim varsa onları yaparım, bloğumun günlük düzenlemeleri ve incelemelerine göz atarım. İnternet gezintim bitince TVden radyo Nostalji ya da Virgin radyo eşliğinde kitap okurum. Yarınki yemekler ve diğer işleri gözden geçirir, çocukları kontrol eder 24:00 - 01:00 arasında yatağıma yatarım.

Deliksiz uyku derler ya hani, işte uyuduğumda tam dedikleri gibi deliksiz bir uyku çekerim. Belkide bu yüzden 5-6 saat uyku bana yetiyor.

Şimdi belki içinizden "iyide bunlardan bize ne" diyenler çıkabilir. Beni okurken benim hakkımda olumlu ya da olumsuz yorumlarda bulunmadan önce benim hakkımda biraz da olsa bilginiz olsun istedim. Umarım sıkmamışımdır...

Not: Resimdeki ben değilim. Ben elektrikli süpürge kullanırım, benim çocuklar büyük ve de ben erkeğim. :)

Derviş-i Virane

Nereden başlasam diye günlerdir düşünüyordum.
en iyisi önce biraz Derviş'i tanıtmak dedim kendi kendime.
Kimdir bu Derviş.
Ne yer, ne içer.
Yaşı başı kaç.
Evli mi bekar mı?
Evli ise çoluk çocuk ne alemde?
Ne iş yapar, neleri sever nelere kızar?

İyi kızı el kötü kızı anası övermiş. El övmüyorsa ben de kendimi överim.

1970 doğumluyum ama kırk yaşında değilim. :) Bu nasıl oluyor derseniz "insan hissettiği yaştadır" derim. ara da bir 50-60 yaşında hissetsemde çoğunlukla kendimi 19 yaşında hissederim. Eylül 2010 a kadar evli ve 2 çocukluydum ama Eylülden bu yana evsiz ve 2 çocukluyum. 17 yıllık evliliği anlaşmalı 17 dakikada sonlandırdık. İleride belki bunun nedenlerine girerim ama şimdilik düşünmüyorum. Oğlumu, kızımı ve çeketimi alıp geçmişe bir elvada diyerek yeni bir eve geçtim. Üç aydan fazla oldu hem anne hem baba olmaya çalışıyorum. Eskisinden iki kat yoruluyorum ama kafam eskisinden kırk kat rahat. 17 yıl aradan sonra yeniden yemek yapmayı öğrendim. Çamaşır bulaşık ev temizliği vb şeylerde kızlarla yarışacak dereceye geldim sayılır. Oğlum Anadolu lisesi 1. sınıfta, kızım ilköğretim 7. sınıfta okuyor. Onlar benim enerji kaynağım.

Mesleğimi Sevgili Sis'in yorumlarından öğrenenler vardır belki ama ben bir kez de buradan yazayım: Paytar. Nam-ı diğer Veteriner Hekim. Kırk kez dünyaya gelsem herhalde kırkında da paytar olmak isterdim. Lisede öğretmenlerimiz sorduğunda herkes doktor, mühendis, öğretmen olacağım derken, ben veteriner hekim demiştim ve tm sınıf gülmüştü. Ben dediğimi yaptım. :) Hiçte pişman olmadım. Hem zevk alarak işimi yapıyorum hem de para kazanıyorum. "Sevdiğiniz bir işi seçin, böylelikle hayatınızda bir gün bile olsun çalışmak zorunda kalmamış olursunuz." misali ben hiç çalışmak zorunda kalmadım.

Hayat felsefemi anlatan bir kaç söz vardır.
- Kendine yapılmasını istemediğin şeyi başkasına yapma
- Tecavüz zorunluysa zevkini çıkar
- Küstüğüm dağın odununu yedi sene kesmem
- Bu da geçer
- Hiç bir şey göründüğü gibi değildir
- Mükemmellik ayrıntıda gizlidir
- Ya olduğun gibi görün ya göründüğün gibi ol
- Ne olursan ol gel....

Şimdilik aklıma gelenler bu kadar. Çok özel olmadıkça sormak istedikleriniz varsa cevap vermeye çalışırım. Tüm sorularınıza cevap veririm diye söz veremem ama verdiğim tüm cevapların doğru olacağına söz veririm...

Hoşca ve Dostca kalın

Kişisel Yazı

Zeki Müren'in,

"Sevgi dolu bir dünyam var dört yanımda tüm insanlar
Dünya malı neye yarar dostluklarla yaşıyorum
Şiirlerde romanlarda
Gelmiş geçmiş zamanlarda
Tamburlarda kemanlarda şarkılarla yaşıyorum
Sevgilerden nakışlarla mutlu mutsuz bakışlarla
Kalpten kalbe akışlarla yaşıyorum

Ben de sevdim bir zamanlar içimde bin hatıra var
Herkes hayatını yaşar anılarla yaşıyorum
Ne köşklerde ne sarayda
Ne dünyada ne de ayda
Benim yerim çok uzakta dualarla yaşıyorum
Şarkılara duygu seren çilelere göğüs geren
Dertli gönüllere giren işte benim zeki müren

Kimsesizlerin kimsesiziyim kimsesizim
Yalnızların yalnızıyım yalnızım
Dertlilerin dertlisiyim dertliyim
Aşıkların aşkıyım aşıkım
İsmim mesut göbek adım bahtiyar
Yıllarca hep böyle bildiniz siz
Mesut Bahtiyar'dan şarkılar dinlediniz"

dediği gibiyim ben de. Sevgi dolu bir dünyam ve dört yanımda bir sürü insanlar var. Dünya malım yok denecek kadar az. Özellikle hikaye, fıkra, kitap, şarkı ve şiirlerle yaşarım. Bu bloğu açtığım günden bu yana yayınladığım yazıların çoğu alıntıydı. Ve şu an için yaklaşık 250 izleyicisi olan bu blogta beni gerçek hayatta tanıyan 3-4 kişi ya vardır ya yoktur. Adresini 4 kişiye verdim ama daha sonra sorduğumda hepsi "henüz bakma fırsatım olmadı""adresi neydi" vb şeyler dediler ve ben de ikinci bir kez adresi vermedim. eğer beni gerçek hayatta tanıyıp bu bloğu okuyan varsa bundan sonra yazılacak yazıları okumasına gerek yok. Okursa da okumamış gibi davransın lütfen. Bu bloğun bana ait olduğunu bilen sanal dostlarım da var. Gerçek adımı adresimi vs bilirler. Hiç bir zaman yüz yüze gelmediğimiz ve gelmeyeceğimiz bu dostlar da buradaki yazılarımı okurlarsa her hangi bir blogtaki tanımadıkları birinin yazıları olarak okusunlar lütfen. Bundan sonra sık sık kendimden yazılar yazmaya çalışacağım. Bu bazen yıllar önce yaşadığım bir anı olabilir, bazen mesleki bir olay olabilir ya da bir duygu düşünce paylaşımı olabilir. Yıllarca Derviş,ten hikayeler okudunuz. Biraz da Derviş kimdir, nasıl biridir ne yer ne içer ne düşünür gibi şeyler okumak isterseniz kapım her zaman açık. Bundan önceki yazılara yazılan yorumlara cevap yazmıyordum. Benim çok izlenme çok yorumlanma vb bir kaygım yok. İzleyicilerin hepsi kendi isteği ile izlemeye aldı. yorumları okumak büyük bir keyif. ama onlara cevap yazıp yorum sayısını artırmak için kasmak ya da ne çok izleyicim var bunu nasıl değerlendiririm gibi bir düşüncem olmadı. bu blogta hiç bir zaman reklam ya da ticari bir unsur olmayacaktır. Yayınladığım hikaye, yazı, şiir, şarkı, video vb şeylerden birinde bir kişinin yüreğine dokunabildiysem ne mutlu bana.